ALS JE LAMP EVEN UIT IS

Na 5 jaar in de zorg te hebben gewerkt, ben ik in augustus 2014 volledig onderuit gegaan. Zowel fysiek als mentaal. Alles geven voor anderen was mijn moto, zonder enige vorm van zelfzorg te doen. Met alle kwalen en ziektekiemen die mijn pad kruisten, ging ik toch maar door, want wat zouden de mensen toch maar zonder mij doen. Dat heeft een hoge tol geëist op mijn gezondheid en begin augustus 2014 kon ik thuis onze eigen trap niet meer op. Mijn lichaam had even zelf de controle in handen genomen. En wie niet horen wil, letterlijk en figuurlijk, na anderhalf jaar oorpijn en kwalen, moet het dan maar serieus voelen.

BUITEN STRIJD

Ik was volledig buiten strijd, alles was een opgave. Zelfs eten putte me totaal uit. Van de eerste twee weken weet ik zo goed als niks meer, bijna volledig omgeslapen. Het moeilijkste was het werk loslaten, zouden die mensen wel verder kunnen zonder mij. Iedere keer dat ik wist dat het bijna tijd was om terug aan de slag te gaan in de zorg, sloeg mijn lichaam in paniek en was ik terug bij af. Na een aantal maanden is dan op doktersadvies de knoop doorghehakt, ik mocht niet meer terug de zorg in. Niet makkelijk om te horen voor iemand die alles wil doen en geven voor anderen. Maar het was nu eindelijk tijd om aan mijn eigen welzijn te denken. Na wat zoeken en proberen te heroriënteren, terechtgekomen op een cursus schoonheidsspecialiste. Ik dacht dat dit het helemaal was, maar helaas. Al dat geprul en producten, het lag me niet. Maar wat me wel lag in die cursus waren de massages. Van daaruit beginnen zoeken naar diverse cursussen waar ik allemaal verschillende handelingen zou kunnen leren.

DAT HAD IK NODIG

Ingeschreven op de syntra voor de cursus Cosmetisch masseur, en dan toevallig komt er een mailtje binnen van Yu-sen in Diest met de melding dat het eerste jaar Shiatsu van start gaat. Na een beetje rondmalen in mijn hoofd, dan toch de stap gezet om de 3-jarige opleiding tot volwaardig shiatsutherapeut te starten. Wat ik toen zelf nog niet besefte was dat dit hetgene was dat ik echt nodig had. Niet alleen om anderen bij te staan in de drukke tijden van vandaag, maar op de eerste plaats voor mijn eigen. We zijn nu dik 9 maanden verder en ik moet bij momenten zelf nog wennen aan mijn nieuwe ik. Door met deze technieken zelf bezig te zijn is mijn gezondheid er enorm op vooruit gegaan en heb ik eindelijk de rust gevonden waar ik al enorm veel jaren naar op zoek was. Bij deze wil ik jullie ook begeleiden op die tocht naar meer rust en ontspanning 🙂